User :
Password :
สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน

ข่าวธรรมะ

ประวัติพระเกจิอาจารย์

ท่องเที่ยวทำบุญไหว้พระ

สถานที่ปฏิบัติธรรม

ดูดวง

ตำแหน่งโฆษณา
หมวด » ธรรมะน่ารู้ » ธรรมะน่ารู้

 

๑๐ มีค.๕๕ ( เข้าที่เข้าทาง)

๑๐ มีค.๕๕ ( เข้าที่เข้าทาง)

สภาวะ เข้าที่เข้าทางมากขึ้น การปกิบัติเดิมๆซ้ำๆ จิตที่ถูกฝึกมาต่อเนื่อง จะรู้ชัดในสัปปายะ รู้ชัดในอารมณ์ รู้ชัดในอิริยาบทที่เหมาะสมแก่การทำให้จิตเป็นสมาธิ เหมือนคนที่ขับรถที่ชำนาญทั้งการใช้รถและเส้นทางที่กำลังดำเนินอยู่

นี่แหละคือผลของการแค่รู้ (สัมมาทิฏฐิ/สุญญตา)

สภาวะแต่ละสภาวะที่นำมาเรียกทางบัญญัติ หลายๆสภาวะพอรู้ชัดแล้ว ทำให้รู้ว่า รู้ที่สำคัญที่ควรรู้ มีแค่เพียงไม่กี่สภาวะ แต่นำมาเขียนทางบัญญัติได้มากมาย ดูแค่เรื่องญาณ ๑๖ เป็นเพียงเรื่องของการรู้ชัดขณะจิตเป็นสมาธิแต่ละขณะ

เนื้อหาสภาวะที่แท้จริง มีไม่มาก แต่ทางบัญญัติมีแต่เหตุของการ ให้ค่าในสิ่งที่เกิดขึ้น สภาวะเหมือนเดินอยู่ในเขาวงกต นี่แหละโทษของความไม่รู้ จะไปโทษใครล่ะ เหตุเกิดจากตัวเองทั้งนั้น

ผู้ที่รู้จัก “สภาวะ/ผัสสะ/สิ่งที่เกิดขึ้น/เหตุ” ไม่ว่าจะรู้โดยสุตมยปัญญา จินตามยปัญญาหรือภาวนามยปัญญา

ผู้ที่รู้ชัดเช่นนี้ทั้งหมด ล้วนมีชีวิตอยู่ระหว่าง “มี/ไม่มี”

คือ ไม่มีคำว่า มี(รวย) ไม่มีคำว่า ไม่มี(จน)

สภาวะที่เกิดขึ้นคือ พอจะนับว่า มี ต้องมีเหตุให้จับจ่ายหรือสูญเสียทรัพย์ไปทางใดทางหนึ่ง จะเหลือเพียงพอใช้

พอจะนับว่า ไม่มี ก็ไม่มีคำว่าไม่มี เพราะจะมีผู้ที่มีเหตุร่วมเข้ามาอุปถัมป์ค้ำจุน หรือมีเหตุให้ความไม่มีหมดไป/ไม่อด

เหตุเพราะ ผู้ที่รู้ชัดในสภาวะ/ผัสสะ/สิ่งที่เกิดขึ้น/เหตุ ย่อมมุ่งสร้างเหตุแห่งการไม่เกิด/ดับเหตุที่ตนเอง มากกว่าจะมุ่งสร้างเหตุอันเป็นแดนเกิดของการเวียนว่ายในวัฏสงสาร

รู้เรา รู้เขา รู้ได้เช่นมี มีแต่การดับที่ต้นเหตุ/ตนเอง

รู้เขา รู้เรา รู้แบบนี้ มีแต่การสร้างเหตุของการสร้างภพชาติใหม่ให้เกิดขึ้นเนืองๆ เหตุเพราะไม่รู้ชัดในผัสสะ/สิ่งที่เกิดขึ้น/เหตุ เป็นเหตุให้เวียนว่ายในวัฏสงสารต่อไป

อยากไปวัด

สภาวะมาสอนตลอดเวลา ทุกอย่างมีเหตุจริงๆ

อย่างเมื่อวันเสาร์ ถามdarlingว่า แถวนี้วัดที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงไหน อยากไปทำบุญที่วัดบ้าง เขาก็บอกมานะว่ามีที่ไหนบ้าง ใจก็คิดอยู่ว่าจะไปวัด แต่อีกใจก็ไม่อยากไป เพราะไม่ชอบเดินทาง

พอสายๆ มีสัตว์ประหลาด ตอนแรกคิดว่าจิ้งหรีด แต่darlingบอกว่าไม่ใช่ เจ้าตัวนี้ ไม่รู้ว่าหลงบินเข้าไปอยู่ในห้องน้ำได้ยังไง เราเรียกมันว่า ไอ้ขี้บ่น เพราะเสียงของเขาดังมาก เสียงเหมือนคนเวลาบ่น เขาจะพูดๆตลอด

ตอนแรก ก็ตะครุบตัว โดยเอาผ้าจับ แต่เขาไม่ยอม เอาขาเกี่ยวที่ตะแกรงไว้แน่น darlingบอกว่า เออสัตว์มันก็รู้จักกลัวตายนะ ดูสิ เอาขาเกาะไว้แน่น อย่าไปดึงเขาแรง

เราก็คิดว่าจะทำยังไงดี เพราะเขาไม่ยอมจริงๆ ก็เลยใช้วิธีประจำที่ใช้กับสัตว์ คือชวนเขาคุย ระหว่างที่คุยแผ่เมตตาในใจไปด้วย เมตตัญจะ สัพพะโลกัสมิง มานะสัมภวาเย อัปริมานั่ง ปากก็พูดกับเขา ไม่ได้ทำร้ายนะ จะเอาไปปล่อยนอกห้อง

ระหว่างที่คุยกับเขา เขาก็ส่งเสียงดังมาก เสียงแบบคนบ่น เหมือนตอบโต้กับเรา เราก็บอกว่า ขาเกาะแน่นแบบนี้ จะเอาออกไปได้ยังไง ปล่อยขาสิ เขาก็ปล่อยขาจริงๆ ไม่ดิ้น นอนนิ่งเลย เอาเขาไปปล่อยที่ชั้นบน ด้านหลังจะเห็นต้นไม้เต็มไปหมด

ตอนแรกเขายังไม่บิน เราก็บอกว่า อ้าว พอเอาออกมาก็ไม่ไปอีก ไปสิ แล้วเขาก็พูดเสียงดัง เสียงบ่นๆนั่นแหละ และก็บินไปเอง

กลับเข้ามาคุยกับdarlingว่า นี่เห็นไหม อยากไปวัด อยากไปทำบุญ ไม่ต้องไปละ วันนี้ได้ทำบุญแล้ว จิตรู้สึกมีความสุขจริงๆ ปิติเกิดตลอด ทุกอย่างจบลงที่ใจตัวเดียวเท่านั้นเอง นี่แค่อยากทำบุญ ได้ทำทันตาเห็น ไม่ต้องเดินทางออกนอกบ้าน

ใจได้บุญเต็มๆปราศจากความทะยานอยากของกิเลส เป็นการทำบุญที่สะอาดจริงๆ darlingก็ได้บุญไปด้วย เพราะคอยดูอยู่ว่าเราจะทำยังไง คอยบอกว่าให้ทำนั้นสิ แบบนี้สิ

หลังจากนั้นแล้ว เขาบอกว่า เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกว่า อาการสัตว์ที่กลัวตายนั้นเป็นยังไง รู้ว่าคนกลัวตายน่ะมี กับสัตว์เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก

เขียนเมื่อ : 01 ก.ค. 2558,14:58   เข้าชม : 52 ครั้ง

ธรรมะน่ารู้ » ธรรมะน่ารู้อื่นๆที่น่าสนใจ
ความกตัญญู1 โดยท่าน ว.วชิรเมธี
ความกตัญญู1 โดยท่าน ว.วชิรเมธี
คนโง่เอาใจไว้ที่ปาก คนฉลาดเอาปากไว้ที่ใจ
หลวงพ่อวิชัย เขมิโย กายต้องมีวินัย ใจต้องมีธรรมะ Editors Picks
คำตอบสำหรับการกระทำ
คุณธรรมพื้นฐานที่พึงมีประจำใจของนักสร้างบารมี
พระพุทธศาสนา เรียก ธรรม ว่า พระธรรม
พระธรรม คือ หลัก ความเป็นไปของโลก เน้น ความจริง ที่เกิดขึ้น กับโลก การเกิด ดับ ไม่มุ่งเน้นความสบาย พระพุทธศาสนา สอนให้ มุ่งเน้น ในส่วน ที่ โลกกำลังดำเนินอยู่ เกี่ยวพัน เกี่ยวข้อง กับระบบ ทั้งมวล เราอยู่ใน จักรวาล ก็ย่อม ดำเนินตาม ระบบของ จักรวาล เราอยู่ ใ
....ชาติหน้ามีจริงหรือ ?...
เหตุเกิดที่ไหน ดับที่นั่น!!
วิธี สุขฟรีๆ แบบมีสาระ
คนที่ควรเฉยเมย
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลกนี้ เป็นคนเจ้าโทสะ มากด้วยความแค้นใจ แม้ถูกว่าแม้เพียงเล็กน้อยก็ขัดใจ โกรธเคือง พยาบาท...แสดงความโกรธ ความขัดเคือง และความโทมนัสให้ปรากฏเปรียบเหมือนแผลเก่า
ทุกข์นั้นมีค่ายิ่งกว่าเพชรยิ่งกว่าทอง
พระที่ท่านเข้าถึงความดีแล้ว ท่านจะทรงความไม่ประมาทอยู่เสมอ ของเราเองนี่ประมาทเต็มตัวเลย ไม่ต้องห่วง ทำดีพอแล้ว ไม่ต้องทำอีกก็ได้ พอกินแล้ว
ตอนจิตว่าง
เมื่อถึงขั้นนี้แล้ว จิตว่างจริงๆ แม้กายจะปรากฏตัวอยู่ ก็สักแต่ว่าความรู้สึกว่ากายมีอยู่เท่านั้น แต่ภาพแห่งกาย หาได้ปรากฏเป็นนิมิตภายในจิตไม่ ว่างเช่นนั้นแลเรียกว่า ว่างตามภูมิของจิต และมีความว่างอยู่เช่นนี้ประจำ ถ้าว่างเช่นนี้ว่าเป็นนิพพาน...ก้เป็นนิพพานข
แสดงความคิดเห็น เรื่อง : ๑๐ มีค.๕๕ ( เข้าที่เข้าทาง)

 

คำค้น
16 พ.ค.2531 2553___สำหรับคนเกิดปี_จอ 2553___สำหรับคนเกิดปี_วอก 2554___สำหรับคนเกิดปี_วอก 2555___สำหรับคนเกิดปี_วอก กลอนธรรมะ กลอนธรรมะเกี่ยวกับพระคุณแม่ การ์ตูนพุทธสุภาษิต คนไม่มีเวลา จ่อยนายแน่มาก ถ้ำจักรพรรดิ์ ธรรมะ นิทานพระมหากัสสปะ นิยายรักอมตะครั้งพุทธกาล พระปิดตาหลวงปู่ พระปิดตาหลวงปู่โต๊ะ พระมหาโฆคคัลลานเถระ พระสมเด็จ วัดระลวงพ่อโต พระอรหันต์16พระองค์ พระอาจารย์ตี๋เล็ก_เขาสุนะโม มะแม รูปป่า ลัทธิไสยศาสตร์ วันอังคาร หลวงปู่ศรี ถาวโร หลวงปู่ศรี_ถาวโร หลวงปู่เณรคำ อิติปิโส 2554

ธรรมะ  
 
Copyright 2010, All Rights Reserved. สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537
ติดต่อเรา e-mail dhammavarietyแอดhotmailดอทco.th