|
|
|
|
บท สวดมนต์ และ พระคาถา
ใน พระพุทธ ศาสนา นิยมสวด เป็น ภาษาบาลี ซึ่ง หาก แปลความหมายออกมา ก็จะพบว่า ส่วนใหญ่ แล้วเป็น
คำสวดบูชา เพื่อ ระลึกถึง พระคุณของ พระรัตนตรัย อันได้แก่พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ แทบทั้งสิ้น |
|
|
|
|
เวลา..ศัตรูที่แฝงเร้น
คำสอนนี้ตั้งใจจะให้คนเราไม่ประมาท ไม่นิ่งนอนใจ ควรเร่งเรียนรู้ศึกษา เร่งทำงาน สร้างผลงาน โดยไม่ปล่อยเวลาให้เนิ่นนานไป เหมือนกับสำนวนที่ว่า อย่าผัดวันประกันพรุ่ง ใช่ไหมครับ แต่ในอีกแง่หนึ่งก็มีอีกหลายท่านที่ยึดคำสอนนี้อย่างเคร่งครัด จริงจังจนเกินไป |
|
|
|
|
รู้จริง กับ จำได้ ไม่เหมือนกัน
การรู้จริง กับการ จำได้หมายรู้ นั้น มิใช่เป็นอย่างเดียวกัน ผลจึงไม่เหมือนกัน รู้จริงผลจึงจะจริง รู้แบบจำได้ผลก็ย่อมเป็นผลแบบที่จำมาได้เท่านั้น ความรู้ให้จริงจึงสำคัญมาก |
|
|
|
|
คำขอขมากรรม
ด้วยเดชะ พุทธบารมี ธัมมบารมี สังฆบารมี ข้าพเจ้าจะขอน้อมอัญเชิญ สิ่งศักดิ์สิทธิ์และเทวดาทั้งหมื่นโลกธาตุ แสนโกฏิจักรวาล อนันตจักรวาล มาเป็นพยานในการขอขมาลาโทษ ขออโหสิกรรม สำนึกผิด ตั้งจิตใหม่ ของข้าพเจ้า ในกาลบัดนี้ด้วยเทอญ |
|
|
|
|
ใจจหวั่นไหวกับปัญหา หรือว่า ท้อถอยหมดใจ
แสนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยท้อขอหยุดพัก
ให้มีแรงก้าวผลักพักตรงนี้
นั่งลงก่อนที่ใจไม่เหลือดี
แล้วค่อยลุกจากตรงนี้เมื่อมีแรง
เพียงชั่วครั้งชั่วคราวที่ร้าวไหว
แต่ไม่หยุดตลอดไปให้หน่ายแหนง
ขอเพียงเติมเชื้อไฟให้พอแรง |
|
|
|
|
ไม่มีความสุขเพราะแฟนระแวง แต่ก็กลัวการอยู่คนเดียว
ปุจฉา - นมัสการค่ะหลวงพ่อ หนูมีเรื่องสอบถามค่ะ หนูคบกับแฟนมาประมาณหนึ่งปีได้ แรก ๆ ก็รักกันดี หลัง ๆ เค้าเริ่มตีกรอบจับผิด เหตุเพราะเราเคยโกหกเค้ามาก่อน เราไม่อยากโกหก แต่ถ้าพูดความจริงเค้าก็จะห้าม |
|
|
|
|
วิธีกำจัดความขลาด
ปัญหา ความกลัวก็ดี ความขลาดก็ดี ย่อมเกิดขึ้นแก่เราเป็นครั้งคราว เราจะกำจัดความกลัวและความขลาดได้โดยวิธีใด ?
|
|
|
|
|
ยอดของมิตร คือ ธรรม
มิตรเป็นเรื่องสำคัญของบุคคลและยอดของมิตรก็คือธรรม ที่พึงอบรมให้มีอยู่ในจิตใจ
เพราะธรรมย่อมเป็นมิตรประจำตน ไม่มีพรากออกไปจากตนได้ ก็ย่อมช่วยตนอยู่เสมอ
|
|
|
|
|
พร ะเวสสันดรขอพร๘ประการ
ในเส้นทางแห่งการสร้างบารมี นักสร้างบารมีจะต้องมีจิตประกอบด้วยเมตตา ปรารถนาดีต่อสรรพสัตว์ทั้งหลาย เพราะเมตตาธรรมคํ้าจุนโลก ก่อให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข เป็นจุดเชื่อมโยงใจให้มนุษย์ และสรรพสัตว์อยู่ร่วมกัน |
|
|
|
|
ตัดยากยิ่ง
๐ หญิงและชาย กายแนบ แสบประจักษ์
ดังสลัก หินผา หาลบได้
ทุกข์รุมเร้า เร่าร้อน บ่ห่างใจ
ก็แล้วใย ไม่ฝึก ตรึกทุกข์เอย |
|
|
|
|
กาลเวลา กลืนกิน ชีพสิ้นสุด
กาลเวลา กลืนกิน ชีพสิ้นสุด
ฤา มนุษย์ ยังลุ่มหลง ในสงสาร
ทุกข์จะทับ ถมใจ ชั่วกัปป์กาล
โลกสงสาร มีสิ่งใด ให้ใยดี |
|
|
